Verliesfotografie
Om voor altijd lief te hebben
Soms is mama’en hartverscheurend. Wanneer je moet loslaten terwijl je zo graag wilt vasthouden. Wanneer het onmogelijke van je wordt gevraagd. Afscheid nemen van je kindje. Het breekt je in duizenden stukjes, steeds weer opnieuw en opnieuw. Het is onnatuurlijk. Het is oneerlijk. Het is alles wat je niet wilde. En het aller moeilijkste en aller zwaarste wat ik ooit heb moeten doen.
Kon ik je nog maar zien
Kon ik je nog maar vasthouden
Kon ik je nog maar bij me hebben
Dat is wat ik voelde toen ik nog maar net afscheid genomen had van onze lieve Suze*, de dagen na haar geboorte met 24 weken. Het is het gevoel dat ik nu, vijf jaar later, nog steeds heb. Steeds weer. Ik mis haar. Ik mis haar elke dag. En het verlangen naar haar, naar haar bij ons, als oudste zus in ons gezinnetje van vijf, is immens. Het zou zo mooi zijn geweest.
Als deze gevoelens pieken of steken ga ik in gedachten terug naar onze tijd samen. Zo kort maar zo groots. De herinneringen. Ik hoor het liefste geluidje dat mijn hart ooit heeft waargenomen. Het enige dat ze ooit heeft gemaakt. Ik voel haar op mijn borst liggen. Zo klein maar zo compleet. Ons meisje. Ik zie haar papa vol emotie maar ook zo trots, zo ontzettend trots wanneer ze in zijn armen ligt.
Het zijn de meest betekenisvolle beelden. Ik ben zo dankbaar voor de foto’s die ik heb. Van haar eerste momenten op aarde, bij ons, in onze armen. Van haar bij ons thuis, haar thuis. Van ons als papa, mama met ons dochtertje. Van haar. Van ons samen. Ik ben zó blij dat ik altijd naar haar kan kijken wanneer ik daarnaar hunker. De beelden helpen me. Ze helpen me te zien, te voelen en te herbeleven. Dan ben ik weer heel even met haar. Dan hou ik haar vast. Dan zie ik haar weer, alles van haar. Haar zwarte haartjes. Haar kleine neusje. Haar voetjes over elkaar gekruist. En hoewel ze mijn verlangen nooit zullen stillen, wordt het wel gevoed. Met aandacht. Met liefde. Met ons samenzijn.
Het zijn niet de momenten waarvan je ooit droomde. Het zijn niet de momenten waar je zo naar uit hebt gekeken. Het zijn niet de momenten die je wilde. Maar het zijn wel de momenten samen. Het zijn de momenten samen die blijven bestaan. Die er altijd zullen zijn. Deze raak je nooit meer kwijt. Net zoals samen altijd samen zal zijn. Je kindje is bij jou, in je herinnering, in je hart, in je zijn.
Van mama van een sterrenkindje tot mama van een sterrenkindje gesproken: geloof me, je kunt nooit genoeg foto’s hebben. Ook dat is wat nog altijd in mij leeft. Ik zou nog zo graag meer foto’s willen hebben. Ik zou er alles voor over hebben.
Mijn werkwijze
Ik ben er voor jullie. Ik help jullie. Ik doe er alles aan om het koesteren van het liefste, mooiste en meest dierbare uit jullie leven, voor jullie tastbaarder te maken. De beelden zijn puur, zacht en liefdevol. Ze laten zien wat er is, jullie wonder, jullie liefde. Ik beweeg om jullie heen en probeer daarbij zo ‘onzichtbaar of min mogelijk voelbaar aanwezig’ te zijn. Ik begrijp maar al te goed dat ik jullie tref op het dieptepunt en voel mee in jullie verdriet, machteloosheid en pijn. Ik heb het grootste respect en medeleven voor jullie, lieve ouders.
De kennismaking is altijd vrijblijvend en vindt plaats zoals jullie dat graag willen, bij jullie thuis, online of telefonisch. Het belangrijkste is absoluut dat er een klik is en dat het voor jullie oké voelt dat ik er ben, in deze bubbel van ontroostbaarheid & verlies. Wanneer jullie besluiten dat ik jullie als fotografe mag ondersteunen, bespreken we jullie wensen. En op basis daarvan zal ik een kostenindicatie geven. Er zijn geen standaardprijzen omdat ik hierbij altijd op maat werk.
Ik ben er voor jullie.
